Bir Peygambere Komşu Olmak

Hz. Musa (as) “Ya Rabbi bana cennetteki arkadaşımı göster!” dedi.

Allah ü Teâlâ: “Filan şehrin, filan çarşısına git. Orada bir kasap vardır. Yüzü şöyle, boyu şöyledir. Senin cennetteki arkadaşın odur” buyurdu.

 Hz. Musa (as) o dükkâna gitti. Güneş batıncaya kadar orada kaldı. Akşam olunca, kasap, bir parça et alıp zembiline koydu.

Dükkândan ayrılırken, Musa (as):
“Ey genç, misafir için, yanında yer var mı?” buyurdu.

Genç “evet” deyip, beraber gittiler. Eve gelince, genç, bu etten güzel bir çorba pişirdi. Sonra evin bir köşesinden bir zembil daha çıkardı. İçinde çok yaşlı, zayıf, güçsüz bir kadın vardı. Bir güvercin yavrusunu andırıyordu.

Anneciğim seni çok seviyorum

Bize dilimizi, dinimizi, herşeyimizi öğreten annelerimiz…

Bizim için gece gündüz demeyen fedakar annelerimiz. Bu yazıyı okurken biraz özeleştiri yapacağız, biraz düşüneceğiz, hepsinden öte biraz kendimizi yargılayacağız. Acaba bizlere hep güzeli mi öğretiyorlar? Bize her zaman iyilik mi yapıyorlar? Yoksa bizim istikbalimizi mi karartıyorlar. Bizi kendine güvensiz, silik karakterli, zayıf insanlar mı yapıyorlar? Bir anne bunları yapar mı demeyin! Yapabilir fakat yaptığının farkına varmaz, hatta onu yaparken kendine göre mükemmel gerekçeleri de vardır. Bunu sorgulamamıza neden olan olayı sizinle paylaşacağız. Sizden ricam, okurken kendinizi aşağıda anlatacağımız o çocukların yerine koymanız. Lütfen o yaşlara gidin ve o anı yaşamaya çalışın.

Bir ilim meclisinde öğrencilerimden bir grup ile konuşuyor, dertleşiyorduk. Ailelerimizden, ana baba hakkından bahsediyor, onlara nasıl davranmamız gerektiğini anlatıyorduk. Annelerimizin çok kıymetli olduğunu konuştuk. Cennet anaların ayağı altındadır, onlar fedakardırlar, şefkatlidirler. Bizim senelerce en küçük ihtiyacımızı bile hiç iğrenmeden, öf demeden karşılayan annelerimizin bizlere sevgi ve enerji verdiğini söylüyorduk. Konuştuk da konuştuk. Hakikaten ne kadar teşekkür etsek azdı onlara. Öyle bir hava oluşmuştu ki sanki annelerimizin o tatlı sıcaklığını hissetmiş, hadislerdeki gibi annemize derin bir sevgi hissetmiştik yeniden. Bu güzel havanın ardından,